Justine odeszła ze światowego tenisa.
Najlepsza od lat, mała, niemedialna, a detronizowała najlepsze, te które miały przewodzić. Niemedialna, bo kto, zapytany o najlepsza tenisistkę wymieni Jej nazwisko.

Widziałem jej pierwszy ważny mecz, miaał może z 16 lat...była w drugiej setce rankingu i omal nie wygrała z Lindsay Davenport (wtedy najlepszą). Zaskakiwała zawziętością, uporem, a jej jednoręki backhand to poezja. Filigranowa Justine zdobyła wiele, od kilkunastu miesięcy numer 1, stała się najlepsza nie dlatego, że była silniejsza czy najdoskonalsza technicznie, ale dlatego, że najbardziej chciała wygrywać.


OK to było wariactwo, ale jak byłem w Belgii to pojechałem specjalnie rowerem do miejscowości, z której pochodzi, a z Belgami oblewałem złoty medal jaki zdobyła tego dnia na igrzyskach.

Justine, ok jesteś moją sportową fascynacją i cieszę się, że twoją karierę mogłem śledzić od twoich pierwszych zawodowych kroków. Polecam, nawet dla niezainteresowanych sportem, jej biografię: "Szczęście znalezione na korcie", jako doskonały przykład, że można pokonać dziesiątki własnych słabości i spełnić marzenia.

"If I want to fly, I'll find a way to fly. You do what you love, and fuck the rest". Little Miss Sunshine (Mała miss)